1
Waar het begon
De appelpit
Ergens in mijn jeugd plantte ik de pit van een supermarktappel in een bloempot van mijn moeder. Ik dacht: dit gaat niets doen. Na decennia van gekruiste en gepatenteerde appelsoorten zou de natuur uit zo'n pit toch wel verdwenen zijn?
Maanden later stond er een mini appelboompje. Hij zal waarschijnlijk nooit vrucht dragen, maar hij stond er. De natuur had haar weg gevonden, ondanks alles wat we ermee hadden uitgehaald.
Dat moment liet me nooit meer los. Het groeide uit tot een moestuin, kamerplanten, een halve jungle in huis. En uiteindelijk tot de vraag die alles veranderde.
2
Het kantelpunt
De vingertjes
Het echte inzicht kwam pas toen mijn zoon zijn worstenvingertjes voor het eerst om mijn vinger sloot. Op zo'n moment gaat er een gordijn open. Je begint stil te staan bij wat je eet, wat je gebruikt, wat je op de huid van je kinderen smeert.
Ik draaide flesjes om en begon te lezen. Synthetische stoffen, ondoorzichtige labels, ingrediënten die ik niet kon uitspreken. Onverklaarbaar in deze tijd. Zeker omdat het anders kan, mét hetzelfde effect.
Voor elk synthetisch ingrediënt bestaat er ergens een plant die hetzelfde doet. Ik ging zoeken tot ik het vond.
3
De belofte
Maya + Matteo = Mayteo
De naam is geen marketingvondst. Het is een samensmelting van mijn twee grootste inspiratiebronnen: mijn kinderen Maya en Matteo. Iedereen met kinderen begrijpt het: je wil het beste voor hen, en als je naar hen kijkt besef je pas echt hoe belangrijk het is wat we achterlaten.
We worden dagelijks blootgesteld aan vervuiling. In de lucht die we inademen, het voedsel dat we eten. Waarom zouden we die belasting nog vergroten met wat we op onze huid smeren?
